(Work with me here)

Kendimi eski bir zamanda, kabarik elbiselerle yasiyormus gibi hissediyorum. Mektuplarla asik olmus gibi. Boyle hem platonik hem de degilmis gibi. Ne yapiyorum bilmiyorum. Istiyorum ama istemiyorum. Inanilmaz kiskanc, sacmasapan, alingan – kirilgan biri olmamaliyim eger mektuplar icinde yasayacaksam. Ama ikisini birbirine karistiriyorum. Hem sinirlari da bilmiyorum, cunku kimse sinir koymamis. Tek basimaymisim, ama degilmisim gibi. Asikmis, ama degilmis gibi. Bir yere varamiyormus gibi. Varmak isteyip istemedigimi de, ustelik, bilmiyormus gibi. O yol uzerinde bir suru insanin, ayrica, kalbini kiriyormusum gibi. Ustelik bunun beni cokca yaraliyor olmasi – ama elimden bir sey gelmiyor olmasi gibi. Falan. Sacmasapanim yani yine, evet.